Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015

Το να καλλιεργείς την τροφή σου είναι σαν να τυπώνεις το δικό σου νόμισμα

Συμπατριώτες τους καιρούς της κρίσης 2 πράγματα + 1 έχουν αξία. Η καλλιέργεια της γης μας και η εκτροφή οικόσιτων και η ομόνοια μεταξύ μας. Το +1 όμως έχει να κάνει με την μόνιμη μας επαγρύπνηση απέναντι ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΝΑΝ που επιβουλεύεται το Σύνταγμα μας, το οποίο, παρά τις στρεβλώσεις και τα κενά που εμπεριέχει (μετά από παρεμβάσεις ... εξύπνων) δεν παύει να είναι η έκφραση της Βούλησης του Κυρίαρχου Λαού. Του Έθνους των Ελλήνων.

Παραθέτω λοιπόν το κατωτέρω πολύ ενδιαφέρον κείμενο που μιλάει στις καρδιές όλων μας και αφορά την πρώτη -ανωτέρω- παράμετρο. Της καλλιέργειας της Μάνας Γης.
Κοντοβάζαινα 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Τυπώνουμε νόμισμα!







"Το να καλλιεργείς την τροφή σου είναι σαν να τυπώνεις το δικό σου νόμισμα"



Αυτές τις "δύσκολες μέρες" για τη χώρα μας, κάποιοι από μας τις περάσαμε φτιάχνοντας νέα παρτέρια, ψάχνοντας για γερά καλάμια (για να στηρίξουμε τις ντοματιές μας), φτιάχνοντας τσάι από πολυκόμπι (ως φάρμακο για τις
μυκητιάσεις των φυτών), οριοθετώντας παρτέρια βοτάνων, υπολογίζοντας τα μέτρα για τους ποτιστικούς σωλήνες και πόσα μπεκ χρειάζονται, βάζοντας νέους σωλήνες και μπεκ, φυτεύοντας-φυτεύοντας-φυτεύοντας, ταΐζοντας το κομπόστ, ψάχνοντας για παραπάνω κατιφέδες, ποτίζοντας...


Αυτές τις "δύσκολες μέρες" για τη χώρα μας κάποιοι τις περάσαμε ενασχολούμενοι με τη φροντίδα της γης και το θαυμασμό της ομορφιάς της. Παρατηρήσαμε τα μικρά φυτά να μεγαλώνουν, τα μεξικάνικα καλαμπόκια να βγάζουν 'κούκλες' με κόκκινη φούντα, σκαλίσαμε το βοτανόκηπο, μυρίσαμε τα βοτάνια που κλαδέψαμε προκειμένου να 'αναπνεύσουν', δοκιμάσαμε τη γεύση της στέβιας, παρατηρήσαμε το μοσχοσαλίγκαρο που ρίζωσε για τα καλά μέσα στα μπάζα του φράχτη και άρχισε να αναρριχάται, βάλαμε σπασμένα πλακάκια γύρω από τη μικροσκοπική μας λιμνούλα, "βοσκήσαμε" γλιστρίδα, βάλαμε κομπόστ στα φυτά που μας φαίνονταν υποσιτισμένα, καθίσαμε ώρες μετά το απογευματινό πότισμα και απολαύσαμε το φως που έπεφτε συζητώντας για την επικαιρότητα. Όλα αυτά μέσα στις χαοτικές επαγγελματικές και τις οικογενειακές μας υποχρεώσεις, με τρελά οικονομικά άγχη κάποιοι από μας, ευγνώμονες που την τελευταία εβδομάδα οι συγκοινωνίες ήταν δωρεάν.


Ολοι ελπίζουμε πως "τα πράγματα" θα πάνε καλά, πως τα φυτά μας θα καρποφορήσουν και θα παραμείνουν υγιή, πως θα έχουμε χρήματα για να ταϊζουμε τη γεννήτρια προκειμένου να συνεχίζουμε να ποτίζουμε - στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε τίποτα απολύτως. Μα τίποτα. Επενδύουμε χρόνο, χρήμα, και μεράκι, επενδύουμε τη γη μας με αγάπη. Κάνουμε πειράματα, δοκιμάζουμε, και περιμένουμε. Κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε σήμερα, ελπίζοντας, αλλά χωρίς καμία ουσιαστικά εγγύηση για το αύριο. Εξάλλου, η εμπειρία μας έχει δείξει ότι χίλια πράγματα μπορούν να πάνε στραβά - πράγματα που λόγω άγνοιας ή απειρίας δεν έχουμε προβλέψει, ή πράγματα παντελώς απρόβλεπτα !


Κάνουμε (εκ του ασφαλούς, θα πουν κάποιοι) ένα σοβαρό πείραμα αυτάρκειας. Το πείραμα προσφέρει πείρα, εμπειρία, και άρα γνώση. Πέρα από τις ντομάτες και τις μελιτζάνες (στις οποίες αναφέρεται η εικόνα), η ίδια η γνώση είναι ένα "νόμισμα" και μια αξία από μόνη της. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι το πιο σταθερό "σκληρό νόμισμα" που διαθέτουμε μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει με τόσο τρελούς και ιλιγγιώδεις ρυθμούς.


Σημείωση : με την ευκαιρία του ανωτέρω σας συνιστούμε να διαβάστε και τα εξής άκρως ενδιαφέροντα :

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου